Voetbal Vereniging Klundert

Het Klundertse voetbal en wat daaraan vooraf ging.

Het leek de redactie een leuk idee om het Klundertse voetbal eens onder de loep te nemen. We hebben het dan over de periode totdat het Klundertse voetbal zich afspeelde op het gemeentelijk sportpark aan de Ambachtsherenweg. Doordat de redactie uit " jonge honden" bestaat kunnen wij de geschiedenis niet uit ons geheugen putten.

Wij beschikken over naslagwerk van de heer Linze van der Mierden. Meneer van der Mierden is lid geweest van V.V.N.(voorheen N.V.V., als secretaris) en O.L.T.O (als speler en grensrechter). Het beschikbaar gestelde naslagwerk is al eens in 1982 uitgebracht en een deel is uitgebracht in 1997. Deze 2 naslagwerken zijn door de redactie tot één geheel gebreid. De naslagwerken zijn vrijwel geheel letterlijk overgenomen.

Voor een aantal van u zal dit "oude kost" zijn. Toch zijn wij van mening dat ook zij weer plezier zullen beleven aan het lezen van onderstaand stuk. Voor de "jonge honden" is het een prachtig stuk geschiedenis wat zeker de moeite waard is om te lezen.

Bij deze willen wij de heer Linze van der Mierden bedanken voor het beschikbaar stellen van de naslagwerken en Jaap Tolenaars bedanken voor het feit dat wij het in handen kregen.Het voetbal is in Klundert op gang gekomen rond 1915 of iets later. Waarschijnlijk zijn het enkele katholieke kostschooljongens geweest die het spel in het stadje hebben ingevoerd. Klundert met zijn, vooral toen, nogal streng protestantse meerderheid van inwoners, was zeker niet met dit "spel van de duivel" ingenomen. Hoewel er eerst nog geen spraken was van enige competitieverband, zou dit zeker nooit op zondag hebben kunnen plaatsvinden. Men schopte maar wat met op een wei bijeengekomen jongeren, die dan eerst nog moesten worden uitgezocht en verdeeld. Maar de drang naar iets wat op sport, vermaak en prestatiedrang leek hield niet op bij de wat minder strenge katholieke jongeren.

Ook de anderen hadden wel wat in het voetbalspel gezien. Zo komen dan een paar jaar later de eerste clubjes van de grond. Aanvankelijk streng gescheiden naar geloof, maar ook naar maatschappelijke afkomst. Lang duurde de laatste selectie niet, er werden al "echte" wedstrijden gespeeld en er moest gewonnen worden. Zo kon het voorkomen dat een jonge boer en arbeider die wat beter kon spelen toch werd opgesteld in een elftal dat uit boeren en middenstanders bestond. Alleen het geloof was nog lange tijd een grens die niet mocht worden overschreden.

Men speelde op open weilanden van boeren die niet al te zwaar op de hand waren en die volgens de maatstaven van thans nauwelijks als parkeerplaatsen zouden mogen dienen. De clubjes kwamen en gingen vaak even snel als ze waren samengesteld. Het tegenwoordige V.V. Klundert is ontstaan uit een combinatie van de Rooms Katholieke vereniging O.L.T.O. en de voetbalvereniging Noordschans (V.V.N.). De laatste is in feite opgericht in 1919 (officieel 5 juli 1931), de eerste in 1940.

Noordschans, de grootste buurtschap onder Klundert, beschikte in die tijd over veel jeugdige personen. Onder invloed van de Klundertse bakkerszoon, Leen Loose, werd ergens aan de dijk bij de tegenwoordige jachthaven op een zonnige zomeravond besloten mee te gaan doen aan een serietoernooi in Klundert. Loose bracht wat zakelijke en technische kennis over. Hij zelf was een behoorlijke voetballer en zo ontstond er weer een club, een club die een lang leven zou zijn beschoren.

Door de grote hoeveelheid jonge Schansenaars kon men direct over een behoorlijk sterke ploeg beschikken en sleepte men al snel overal de mooiste bekers en medailles weg. Er was echter een groot bezwaar, men had geen "veld". Werd er eerst onderling getrapt op de "Rietheuvel" ,een terreintje van ongeveer 30 bij 40 meter en zeer ongelijk, hier kon men geen tegenstander ontvangen. Bij bijna elke harde trap lag de bal in de haven of over de dijk en hoekschoppen konden op beide doelen (houten staken zonder bovenlat) enkel van 1 kant worden genomen.

Maar er kwam een oplossing. Eerst stelde Jan Melisse een weiland ter beschikking dat echter ook te klein was en later mocht er soms ook bij andere boeren wel eens een seriewedstrijd gespeeld worden. In 1936, in het hartje van de crisisperiode stelden de gebroeders den Engelse een wei ter beschikking in de Groeneweg, vlak bij de Noorschans. Met eigen kracht werden de open "grippen" (greppels) gedraineerd en de meeste hoogte verschillen weggewerkt.

Hier beleefde de vereniging een korte maar hevige bloei. Helaas, op een noodlottige dag besloten de den Engelsen het terrein zelf weer in gebruik te gaan nemen. Zo zat de club weer zonder terrein. Hoe de legendarische voorzitter Job Silvius (vechter in letterlijke zin) ook trachtte een vervanging te vinden, het lukte niet. Toen kwam de oorlog en kon er niet meer gevoetbald worden.Inmiddels was in Klundert, vlak voordat de oorlog begon de Rooms Katholieke voetbalvereniging opgericht. Hierover later meer.

Goed en wel was de grootste druk van het verschrikkelijke oorlogse gebeuren afgenomen, of aarzelend kwam het voetbal ook in Klundert weer op gang. Het oude clubcafé aan de Noorschanse haven "Het Schippershuis" was ook niet aan het oorlogsonheil ontsnapt. Niet alleen sloegen bommen en granaten aan alle zijden om het hoge dijkcafé in, het café kreeg ook een voltreffer. Deze, een bom van een gelukkig niet zo'n zwaar kaliber, viel juist onder de zolder aan de noordoostkant van het gebouw. Het viel enigszins in schuine richting naar binnen. Een deel van het cafémeubilair werd verwoest, het viel door de zolder en door de onderliggende bergplaats en ontplofte in de kelder. Het zeer hecht gebouwde pand overleefde de bominslag maar dit had wel gevolgen voor de fraaie kast met trofeeën van de voetbalclub. Deze werd van de wand gesleurd waarbij de kast en zijn inhoud zwaar werden beschadigd. Gelukkig heeft de familie Melisse, de toenmalige bewoner, alles wat nog was overgebleven weer netjes verzameld.


In dit café werd dan ook in 1946 de oude club weer heropgericht. Caféhouder, landbouwer Wout Melisse stelde in Buitendijk west een weiland ter beschikking en onder leiding van vooral Job Silvius bloeide de club snel op. Men trad kort hierna toe tot de KNVB en ging spelen in de Zaterdagmiddagcompetitie van de afdeling Noord-Brabant. Het veld werd voornamelijk weer met eigen krachten zodanig opgeknapt dat het door deze afdeling werd goedgekeurd. Het was op deze nu vergeten plek dat men grote triomfen heeft gevierd. Helaas heeft men promotie naar de 4de klasse nimmer kunnen behalen.

Niet zonder heimwee denkt men terug aan deze tijd toen vaak honderden bezoekers de felle wedstrijden bezochten. Vanaf 1946 tot medio 1965 was de heer Linze van der Mierden secretaris van de inmiddels tot V.V.N. omgedoopte vereniging. Veel liefs en ook wel enig leed is hier aan de vereniging voorbij gegaan.

Zo speelde hier de steeds uitbreidende vereniging, die in tegenstelling tot voorheen ook leden toeliet die niet van Noordschanse bloede waren, vele wedstrijden totdat een nieuw totaal onvoorzien onheil zich voltrok.

De vreselijke watersnoodramp van zondag 01 februari 1953.

Vanaf zaterdag 31 januari 1953 zou voorgoed het voetbalgebeuren voor Noorschans voorbij zijn. Enigszins in de luwte van de machtige zeedijk werd die middag nog de wedstrijd gespeeld tegen Vrederust uit Bergen op Zoom/Halsteren. 4-1 Voor V.V.N. was de laatste uitslag daar bereikt in een werkelijk vliegende storm. Ongeveer 14 uur na het laatste fluitsignaal brak ook op deze plaats de dijk door.

Voorlopig waren er andere zaken die aandacht vroegen, zaken die veel maal belangrijker waren dan voetballen. Maar toen ook de gevolgen van deze ramp overwonnen waren moest het voetbalprogramma doorgaan. Gelukkig bood de zustervereniging O.L.T.O. hulp. Spontaan stelde men het terrein aan de Blauwe Sluisdijk voor V.V.N. ter beschikking. De bedoeling van het V.V.N. bestuur was weer zo snel als mogelijk terug te gaan naar de Noorschans. Maar al spoedig bleek dat dit niet meer zou gebeuren. De club werd te groot en het aanpassen aan de strengere eisen van de voetbalbond was voor V.V.N. niet uitvoerbaar. De gemeente nam korte tijd later het besluit om een sportterrein aan te leggen aan de Beatrijsweg/Ambachtsherenweg. Op 23 augustus 1957 was het zover. Het complex werd door burgemeester van Oosten geopend. Het zal u niet verwonderen dat geheel V.V.N. bijzonder blij was met dit fraaie sportterrein. Ook O.L.T.O. keek verlangend uit naar een betere accommodatie. Wat betreft V.V.N. houdt hier het verslag van de geschiedenis op.



O.L.T.O. heeft grote problemen gehad eer men zo ver was dat ook zij over een redelijk terrein konden beschikken. Ook deze club heeft natuurlijk een voorgeschiedenis. Zo goed als het vanaf 1919 vlotte met de sportbeoefening aan de Noordschans en het in stand houden van een vereniging, zo moeilijk ging dit in Klundert. Van de vele aan O.L.T.O voorafgaande clubjes was het alleen D.O.S. die ongeveer 10 jaar stand hield. In de annalen staat vermeld dat 16 september 1940 een vergadering werd belegd in de Rooms Katholieke school o.l.v. Kapelaan Stam. Deze vergadering werd belegd om te komen tot oprichting c.q. heroprichting van een voetbalclub. De vorige vereniging D.O.S. was ter ziele gegaan bij gebrek aan een speelveld. Medeoprichters van het nieuwe D.O.S. waren J. Klaassen, Hendrik Verhoeven en Sjaan Magielse. Het Hoofd der school, de heer van Gils, werd tot voorzitter gekozen. Spoedig werd de naam D.O.S. vervangen door O.L.T.O.. De naam O.L.T.O. (Oefening Leidt Tot Overwinning) werd bedacht door de heer P. Niessen. Het clubhuis was in café "De Zwaan" op de hoek van de Kade en de Voorstraat. Hoewel dit zestiende eeuwse huis in de oorlog nauwelijks is beschadigd is het helaas rond 1950 afgebroken. De kastelein was Johan van de Horst die tevens schilder was. Achter het raam werden de opstellingen gehangen.

Was het voor de mensen die op zaterdagmiddag al moeilijk om een terrein te vinden, veel moeilijker was dit voor hen die op Zondag wilden spelen. Tot die laatste categorie behoorden de Rooms Katholieken. Het was absoluut verboden om binnen de gemeente Klundert op zondag ook maar het minste aan sport te doen. Lukte het bijvoorbeeld de, in de nu verdwenen Buitendijk oost, opgerichte Buitendijksche Voetbalclub (B.V.C.), nog enige tijd om tussen de Stoofdijk en Krugerstraat binnen de kom van Klundert op zaterdag te mogen voetballen, voor het Rooms Katholieke D.O.S. was dit echter onmogelijk.

Zo kon het gebeuren dat deze club zijn "thuis" wedstrijden moest spelen op een veld aan de Boerendijk, onder de gemeente Fijnaart. Het is begrijpelijk dat een dergelijke situatie de zondagvoetballerij in Klundert niet heeft bevorderd. Toch werd hiervoor een nauwelijks bevredigende oplossing gevonden. Het bleek namelijk in de loop van de jaren "30 dat men van gemeentewege geen bezwaar maakte als er op zondag werd gespeeld, als het maar niet in het gezichtveld lag van de bewoners van de kom van Klundert.

Zo zien we dan dat D.O.S. speelde in de Langeweg aan de Noordhoekse dijk en in de polder Bloemendaal. Toch ging D.O.S. zoals reeds eerder aangegeven ter ziele, evenals B.V.C. trouwens. Hetgeen nogmaals bewijst dat het Klundertse verenigingsleven voor 1940 zeer moeilijk is verlopen.

Doordat de Klundertse Katholieken jongeren toch behoefte bleven voelen voor het edele voetbalspel kwam vooral onder leiding van Sjaan Magielse, zeer kort voor de tweede wereldoorlog, O.L.T.O. tot stand. Men speelde de eerste wedstrijden in competitieverband op een terrein (meer dan een kilometer in de Bloemendaalse polder), naast de bij de bevrijding verwoeste boerderij van landbouwer Piet Hermus. Het terreintje was slechts door een slecht weggetje te bereiken. Het was klein en ongelijk en grensde aan 1 zijde onmiddellijk aan het riet. Het verhaal gaat dat er spelers waren die tussen het riet in het water vielen en enige tijd geheel van de aarde verdwenen leken. Na een flinke speurtocht van de overige spelers kwamen de even vermiste spelers in de warme koeienstal op adem en vochten even later weer prachtige duels uit.

Het bleek al snel dat op deze plek te blijven voetballen onmogelijk was. Men kreeg toen van landbouwer de heer Anton van der Wiel, die zelf wethouder van Klundert was, een weiland aangeboden. Dit was vlak bij zijn boerderij, aan de Pelikaan en ook onder Klundert, hoewel de gemeenteverordening dit niet toestond. Lang heeft men van dit terrein geen gebruik gemaakt. In de zomer van 1942 (in het hartje van de oorlog) zijn op een vroege zondagmorgen door enkele O.L.T.O. mensen (waaronder de heer Linze van der Mierden) de doelpalen op de schouder en op de fiets naar de Blauwe Sluisdijk in Klundert overgebracht. Hier had de Katholieke Kerk van Klundert een stukje grond dat voldoende groot was om een normaal speelveld op uit te zetten.

Voor de later in Klundert gekomen inwoners zal het haast niet te geloven zijn, maar het voetbalveld is midden in de bestaande wijk Moye Keene geweest. Daar speelde bijna 30 jaar de Rooms Katholieke voetbalverenging O.L.T.O. en bovendien nog 4 jaar de Noordschanse voetbalvereniging V.V.N. De terreinproblemen waren na de zomer van 1942 voor O.L.T.O. opgelost, al duurde het nog even eer men op zondag mocht gaan voetballen. Ook mocht men nog enige tijd geen entree heffen.

O.L.T.O. dat ook flink groeide, is na de verkoop van het terrein (in 1970 door het Rooms Katholieke Kerkbestuur aan de woningbouw) verhuisd naar het gemeentelijk sportpark aan de Beatrijsweg/Ambachtsherenweg. Het gebruik op zondag werd blijkbaar niet meer als een probleem gezien.

Samen met V.V.N. en Determinato werd een kantine gebouwd. Mede hierdoor namen de gedachten om te komen tot 1 grote voetbalvereniging in Klundert steeds vastere vormen aan. Onder de deskundige leiding van de heer Schuurmans werd op 28 april 1978 de gezamenlijk fusievergadering gehouden. Als naam werd V.V. Klundert gekozen.

Het gemeentebestuur "beloonde" de fusie met de aanleg van een geheel nieuw sportcomplex aan de Molenvliet. Vanaf 1981 speelt men nu op deze velden.

Opmerking redactie:
Na het lezen van deze prachtige geschiedenis hoop ik dat u het shirt van V.V. Klundert met de nodige trots zult dragen. U bent het eigenlijk verplicht aan al die mensen die het voetbal in Klundert in het verleden en heden hebben mogelijk gemaakt en maken..